กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 หญิงที่ดับสูญ! ปริศนาสารพัน
นั่นคือผู้หญิงคนหนึ่ง
นางสวมเสื้อคลุมยาวที่ดูไม่ออกแล้วว่าเดิมทีเป็นสีอะไรและแบบไหน ผมยาวราวสายน้ำตก แม้จะหมดลมหายใจไปแล้ว ก็ยังคงความงามเลิศไว้ได้
ผิวราวกับหยก ไม่เน่าเปื่อย แถมยังมีประกายไหลเวียนอยู่ราง ๆ
นางยังอยู่ในท่านั่งตัวตรง ศีรษะเชิดขึ้นเล็กน้อย สายตามองออกไปนอกประตูตำหนัก มองไปยังความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด
บนใบหน้าของนาง ยังตรึงอยู่กับสีหน้าสุดท้าย
นั่นคือความไม่ยอมจำนนอย่างถึงที่สุด!
คิ้วทั้งสองขมวดแน่น ริมฝีปากแดงเม้มเบา ๆ ในดวงตาที่ไร้แววตาเหล่านั้น ราวกับยังมีเปลวไฟเฮือกสุดท้ายแห่งความตายตาไม่หลับลุกอยู่