เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 เจตจำนงของข้า คือกำไรขาดทุนที่ใหญ่ที่สุด ผู้ใดขัดขืน ตาย
“เจ้าเป็นใคร?!”
จักรพรรดิหยวนถามด้วยเสียงเย็นเยียบ แววตาคมดุจเหวหนาวที่ดำรงมานับหมื่นยุค ทอดลงบนร่างชายชราลึกลับผู้นั้น
ร่างหลังค่อมของชายชราดูเล็กจ้อยเหลือเกินภายใต้บารมีกดดันของจักรพรรดิหยวน แต่พอเขายืนอยู่ตรงนั้น กลับเหมือนหลักยึดกลางทะเลที่ตรึงทุกสิ่งไว้ แผ่ขอบเขตที่มองไม่เห็นออกมา แล้วกันจื่อเฉินไว้ข้างหลัง
ดวงตาขุ่นมัวเงยขึ้นมองร่างที่สวมชุดจักรพรรดิสีดำสนิทกลางอากาศ เสียงแหบพร่าราวกับเอาก้อนหินสองก้อนมาถูกัน
“ข้าก็แค่คนพเนจรคนหนึ่ง ส่วนจื่อเฉินเป็นศิษย์ของข้า สหายเต๋า โปรดให้เกียรติข้าสักหน่อย ปล่อยเขาไปเถิด”
“ให้เกียรติเจ้ารึ?” มุมปากจักรพรรดิหยวนยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เจือความเมินเฉยแบบคนที่มองลงมามดปลวก “ต่อหน้าข้า เจ้ามีหน้าตาให้ใครนับถือด้วยหรือ?”