เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 ถึงเวลาที่มหาจักรวาลเสวียนหวงจะมีผู้ปกครองที่แท้จริงแล้ว
ภายในตำหนักเงียบลง
เปลวไฟในโคมแก้วไหวเบา ๆ ทอดเงาวูบไหวลงบนผนัง
จักรพรรดิหยวนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้น
เขาเดินไปที่หน้าต่างแล้วผลักเปิดออก
ลมกลางคืนพัดเข้ามาพร้อมความหนาวเย็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง จนเส้นผมที่ปรกหน้าผากของเขาปลิวไหว
นอกหน้าต่างเป็นภาพวังสวรรค์ยามค่ำคืน เกาะลอยอยู่กลางอากาศ โคมเซียนส่องแสงราวกับดวงดาว สายธารดาราทอดตัวลงมา ทุกอย่างสวยจนดูไม่เหมือนของจริง
“ท่านบรรพชน” จักรพรรดิหยวนพูดด้วยท่าทีมั่นใจอย่างที่ไม่มีใครเทียบได้ “พวกท่านคิดว่าขอบเขตชางเทียน... แข็งแกร่งมากหรือ?”
ฉินเฉินขมวดคิ้ว “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“ข้าหมายความว่า...” จักรพรรดิหยวนหันกลับมา มองหน้าบรรพชนทั้งสอง “ถึงจะอยู่ขอบเขตชางเทียนเหมือนกัน ก็ไม่ได้แปลว่าจะแข็งแกร่งเท่ากัน”