กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ราชสำนักจักรพรรดิอวี้เทียน เจ้าตำหนักจูเซียน
ฉินเทียนเงยหน้าขึ้น
แสงแดดจ้าแสบตา เขาต้องหรี่ตากว่าจะมองเห็นหน้าของคนชุดเกราะดำได้ชัด
ดูอายุน้อย แต่แววตาแก่ราวกับบ่อน้ำโบราณที่ถูกฝังไว้พันปีหมื่นปี มองไม่เห็นก้น มีแต่ความเย็นชา
เย็นจนซอกกระดูกของเขาสั่นไปหมด
“ท่าน...”
ลำคอเขาแห้งผากเหมือนถูกไฟเผา เสียงแหบจนตัวเองเกือบจำเสียงตัวเองไม่ได้ “เสด็จพ่อ...ส่งท่านมาเหรอครับ”
ถามเบามาก
เบาจนเหมือนกลัวว่าจะปลุกอะไรบางอย่างให้ตื่น
เจ้าตำหนักจูเซียนไม่ตอบ