เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ซูฝานถึงกับงง ฝ่ายพุทธจะปกป้องข้าเนี่ยนะ
ทวีปตงเซิ่งเสินโจว เต็มไปด้วยขุนเขาและสายน้ำอันกว้างใหญ่
เวลานี้ บนยอดเขาไร้นามแห่งหนึ่ง ซูฝานยืนอยู่พร้อมกับดวงวิญญาณของซุนหงอคงที่เขาจูงมาด้วย
เบื้องหน้าทั้งสองมีเงาร่างห้าสายลอยอยู่กลางอากาศ แต่ละคนล้วนมีพลังแข็งแกร่ง กฎแห่งมหามรรคไหลเวียนรอบกายจนความว่างเปล่าเดือดพล่าน กลิ่นอายลึกลับแผ่ไปทั่วบริเวณ
กว่างเฉิงจื่อมองซูฝานด้วยสีหน้ามืดทะมึน ยิ่งเห็นตราฝานเทียนในมืออีกฝ่ายก็ยิ่งโมโห
ยามอยู่ในมือเขา ตราฝานเทียนดุร้ายทรงพลังจนต้องคอยควบคุมอย่างระมัดระวัง แต่พออยู่ในมือซูฝาน มันกลับเชื่องเหมือนลูกแมว ปล่อยให้อีกฝ่ายเล่นอย่างไรก็ไม่ขัดขืนสักนิด!
เห็นแล้วอยากกระอักเลือดเสียจริง!
“ซูฝาน! คืนตราฝานเทียนมาให้ข้าเสีย แล้วข้าอาจพิจารณาไว้ชีวิตเจ้า!” กว่างเฉิงจื่อตะโกนลั่น