เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 วานรตนนั้นใกล้หมดอายุขัยแล้ว!
คำประกาศอันฮึกเหิมของซูฝานทำให้ทหารหยินสองหมื่นตนมีขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม
พวกเขามองซูฝานด้วยแววตาเลื่อมใส ลืมความโกรธเรื่องเบี้ยหวัดที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไปจนหมด
โลกนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ หลายครั้งคำสัญญาสวยหรูช่างชวนให้หลงใหล ไม่อย่างนั้นทั้งคนและผีคงไม่ชอบพูดวาดอนาคตให้คนอื่นฟังกันนักหรอก!
ยิ่งถ้าใช้คำพูดปลุกใจจนอีกฝ่ายเลือดร้อนขึ้นมาได้ ก็แทบไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว
แต่ซูฝานไม่คิดว่าตนกำลังหลอกให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ เสียหน่อย
เขามีบุญกุศลเพียงพอจะจ่ายเบี้ยหวัดจริง ๆ!
พวกทหารหยินทำงาน เขาจ่ายเบี้ยหวัด แบบนี้ผิดตรงไหนกัน?
ขณะที่ทหารหยินต่างตื่นเต้นจนแทบโห่ร้อง อยากพุ่งไปโลกมนุษย์จับวิญญาณเดี๋ยวนี้ หัวหน้าสำนักอื่นกลับหน้าหมองเป็นแถว