กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ตราบใดที่ยังไม่เป็นปราชญ์ ล้วนหนีไม่พ้นความตาย!
นักพรตเสวี่ยฮวาเก็บแผ่นหยก ใบหน้าเย็นชา เขานั่งขัดสมาธิบนยอดเขา หลับตาสงบจิต
ผ่านไปไม่นาน มีแสงรุ้งพาดผ่านท้องฟ้า เซียนหนุ่มในชุดนักพรตก็เหาะเข้ามา
หน้าตาเขาหล่อเหลาสง่างาม ใบหน้าเนียนราวหยก ดวงตาสุกใสประหนึ่งดวงดาว กฎแห่งมรรคอันลึกลับวนเวียนรอบกาย ยามปรากฏตัว เมฆรุ่งอรุณและแสงมงคลก็เต็มท้องฟ้า
“ผู้มีสำนักมรรคยิ่งใหญ่หนุนหลังช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ” นักพรตเสวี่ยฮวาพึมพำอย่างอิจฉา
สวีหงกับเขาเคยมีความสัมพันธ์คุ้นเคยกันพอสมควร แต่ภายหลังอีกฝ่ายถูกรับเป็นศิษย์ของยอดฝีมือสำนักฉานเจี้ยว ความสนิทสนมก็ห่างเหินไป