กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 คุณชายจ้าวหมดสภาพแล้ว!
ซูฝานหัวเราะเสียงดัง ก่อนออกประตูผีไปพร้อมวิญญาณอีกสองตน เมื่อพ้นประตูแล้วทั้งสามก็แยกทางกัน
ซูฝานมุ่งหน้าไปตำบลชิงหยางต่อ
เวลานี้เลยเที่ยงคืนไปมาก ฟ้ามืดมิด รอบด้านมีไอหยินลอยวน ซูฝานเลิกคิ้ว รู้สึกผิดปกติ
แถวนี้เหมือนมีเสียงบุรุษสะอื้นไห้แว่วมา ชวนให้ขนลุก
ตรงนี้เป็นภูเขารกร้าง วัชพืชขึ้นรกทั่วทุกทิศ ไอหยินปกคลุม ด้านหน้ามีเนินดินหลายลูก บนนั้นกลับมีผีเร่ร่อนผอมแห้งหลายตนนั่งอยู่
เสียงร่ำไห้ก็มาจากพวกมันนี่เอง
“วิญญาณตายโหง?” ซูฝานชะงัก เขาสัมผัสได้ว่าในร่างวิญญาณเหล่านี้ยังมีไอหยางหลงเหลืออยู่เล็กน้อย
นั่นแสดงว่าพวกเขาไม่ได้ตายเพราะหมดอายุขัย แต่ตายจากเหตุไม่คาดฝัน