เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นลวดลายตราสุริยาจันทราเกื้อกำเนิดที่คุ้นตาบนหลังมือของชายชราตรงหน้า รวมถึงตราฟ้าครามหมายเลขหนึ่งซึ่งเป็นตรายืนยันตัวตนฟ้าครามเพียงหนึ่งเดียวของฝ่าบาท ที่ไม่มีทางมีคนนอกคนใดล่วงรู้ได้
ซั่วอวี้และหนิงซวงต่างตะลึงงัน
ไม่ใช่สิ ตราฟ้าครามหมายเลขหนึ่งนี้ไม่ใช่ฝ่าบาทด้วยพระองค์เองหรอกหรือ?
พวกนางสองคนเข้าใจมาตลอดว่าตราฟ้าครามหมายเลขหนึ่งควรจะเป็นฝ่าบาทเสียอีก อย่างไรเสียสิ่งนี้ก็เป็นพลังอิทธิฤทธิ์เฉพาะตัวของจักรพรรดิอวี่ หลังจากที่พระองค์คิดค้นขึ้นมา ย่อมต้องเป็นพระองค์เองที่ทดลองใช้ก่อนเป็นธรรมดา
ดังนั้นหากพระองค์เป็นหมายเลขหนึ่งก็นับเป็นเรื่องสมเหตุสมผล
แต่ใครจะคิดว่าหมายเลขหนึ่งนี้กลับเป็นผู้อื่น!
นี่มัน...
“ไม่ถูกต้องสิ!”
“คนที่เข้าสู่โลกมรรคายุทธ์มีเพียงเราสองคนที่ยังรอดชีวิต ท่าน...ได้ตราฟ้าครามมาจากที่ใด?”
“หรือว่าท่านจะเป็นคนพื้นถิ่นของโลกมรรคายุทธ์ เป็นข้ารับใช้ที่ฝ่าบาททรงให้ความสำคัญ? จึงได้ประทานตราฟ้าครามให้?”