เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ในที่สุดข้าก็กลับมาแล้ว!”
“ไม่ง่ายเลยจริงๆ! เกือบจะคิดว่ากลับมาไม่ได้เสียแล้ว”
ทันทีที่เหยียบย่างลงบนพื้นดินของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน หนิงซวงก็ปล่อยตัวปล่อยใจอย่างเต็มที่ นางสูดลมหายใจของดาวเคราะห์สีน้ำเงินเข้าปอดคำโตด้วยความละโมบ ราวกับต้องการชดเชยส่วนที่ขาดหายไปในช่วงเวลาที่ผ่านมาทั้งหมด
การพิชิตโลกมรรคายุทธ์ในครั้งนี้ ตอนไปนั้นดูองอาจห้าวหาญ แต่ละคนต่างพร่ำบอกว่าจะทำเช่นนั้นเช่นนี้ ผลสุดท้ายแผนการยังไม่ทันได้เริ่มปฏิบัติ คนก็หายไปกันหมดเสียแล้ว
หายไปหมด!
ผู้คนมากมายขนาดนั้น เหลือเพียงพวกนางสองคนเท่านั้นที่กลับมาได้ แค่คิดก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว!
หากไม่ใช่เพราะครั้งนี้มีกุนซือที่ฉลาดหลักแหลม ซึ่งเลือกยืนอยู่ฝั่งหัวหน้าเบื้องหลังตั้งแต่แรก ไหนเลยจะมีโอกาสได้กลับมายังดาวเคราะห์สีน้ำเงินพร้อมกับพรสวรรค์ระดับ EX เช่นนี้?
แน่นอนว่า นี่ต้องขอบคุณที่พวกนางได้พบกับเทพมารผู้มีเหตุผลและอารมณ์ดี มิเช่นนั้น...
เอ๊ะ...อย่าคิดถึงเรื่องนั้นเลยดีกว่า
หนิงซวงถอนหายใจอยู่ข้างๆ ว่ามันไม่ง่ายเลย ส่วนซั่วอวี้กลับดูใจเย็นกว่ามาก