กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หลางมีท่วงท่าดั่งวิญญูชนผู้ถ่อมตน มักมีชื่อเสียงเป็นราชันผู้ทรงคุณธรรมที่ให้เกียรติผู้มีความสามารถเสมอมา
แม้จะเป็นเพียงนางกำนัลและขันทีตัวเล็กๆ ไม่กี่คน เขาก็ยังพยักหน้าตอบรับพวกเขาน้อยๆ
จากนั้นก็เดินผ่านข้างกายพวกเขาไปอย่างเร่งรีบด้วยความครุ่นคิดกังวล
สิ่งนี้ทำให้นางกำนัลและขันทีทั้งหลายต่างลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกยาวเหยียด
หลังจากเดินห่างออกมาได้ระยะหนึ่ง ผู้ติดตามรับใช้ที่เดินตามหลังลู่หลางมาตลอดจึงเอ่ยปากขึ้น
“ฝ่าบาทกำลังกังวลเรื่องความขัดแย้งระหว่างลู่เฉินกับฝ่าบาทหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
“ขออภัยที่ผู้ใต้บังคับบัญชาต้องเอ่ยตามตรง ผู้ใต้บังคับบัญชาเห็นว่าเรื่องนี้มีแต่ผลดีต่อท่าน หามีผลเสียไม่”