กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว้นเสียแต่ว่า...
“...”
ผู้พิทักษ์ว่านรู้สึกหนักอึ้งในใจ ทว่าสีหน้าภายนอกกลับดูราบเรียบไร้กังวล
“ช่างเถิด ในเมื่อเป็นสิ่งที่เจ้าลัทธิและคนอื่นๆ จัดการไว้ ย่อมต้องเป็นคนที่ไว้ใจได้”
“ส่วนหลิ่วชิงผู้นั้น ไม่ต้องไปสนใจเขา ให้เขาอยู่ข้างกายลู่เฉินในฐานะสายลับไปก็ดี”
“ไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งอาจมีประโยชน์ขึ้นมาก็ได้”
“ที่เหลือ ให้ทุกอย่างเป็นไปตามเดิม”
“รับทราบ!”
กล่าวจบ ผู้พิทักษ์ว่านก็กล่าวต่อว่า “การลอบสังหารในงานน้ำชาครั้งนี้ ลัทธิของเราได้ประกาศสงครามกับราชสำนักอย่างเปิดเผยแล้ว”
“การต่อสู้ระหว่างเรากับต้าหยูได้เข้าสู่ช่วงวิกฤตที่ดุเดือดที่สุดแล้ว ความสำเร็จหรือล้มเหลวอยู่ที่ครั้งนี้”