กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 132 ยินดีไปตาย ตุ๊กตากระดาษคำนับ บุคคลในตำนานที่ตี้จ้างหวังเอ่ยชมคือราชาราตรี!
ประโยคเดียวที่มีเพียงไม่กี่คำ แต่กลับทำให้เบลเซบับชะงักไป
“แกไม่ใช่ตถาคตเหรอ?”
แต่ถึงแม้จะหลุดปากถามออกมา เบลเซบับก็ไม่ได้คิดว่าฉินเย่พูดความจริง
หอกลองกินัสฉบับกัดกร่อนที่ก่อตัวขึ้นในมือไม่ได้หยุดชะงักแม้แต่น้อย
ในเวลาเดียวกัน แสงสว่างแห่งดวงอาทิตย์จากวังกุ้ยหลุนยังคงสาดส่อง เจิดจ้าและสว่างไสวมากขึ้นเรื่อยๆ
ระดับความเจิดจ้านั้น ไม่ใช่แค่เมืองกุ้ยหลุนแห่งนี้เท่านั้น แต่เมืองผีที่อยู่ใกล้เคียง หรือแม้กระทั่งที่ห่างไกลออกไปก็ยังมองเห็น
ขอบเขตของมันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต
พื้นที่กว่าครึ่งของเขตพื้นที่กงล้อผีสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
“ท่านเยี่ยนกุ้ยหวัง! ท่านรีบดูทางนั้นสิ! มีดวงอาทิตย์ด้วย!”