เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 307 พรสวรรค์ สถานะ ล้วนเป็นเกณฑ์ตัดสินอนาคตมาแต่โบราณกาล ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ใบหน้าขาวเนียนราวหิมะของอาเบะ เซย์เตน ปรากฏรอยฝ่ามือสีแดงประทับลงอย่างเห็นได้ชัดในทันที
ต้นซากุระร้อยปีสั่นสะเทือนร่วงหล่น
ราวกับกำลังปวดใจที่อาเบะ เซย์เตนต้องมาโดนตบเพราะมัน กิ่งก้านต้นไม้สั่นไหว ฉับพลันนั้นต้นซากุระร้อยปีก็เปล่งเสียงแหบพร่าของหญิงชราออกมา
“ท่านอาเบะ โค เธอเพิ่งจะอายุยังน้อย ยังมีอนาคตอีกยาวไกล ฉัน...”
“ยังอายุน้อย?”
แววตาของอาเบะ โคคมกริบดุจเหยี่ยว เขาเตะเข้าที่ต้นซากุระร้อยปีซ้ำอีกครั้งโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง คราวนี้เตะแรงกว่าเดิมเสียอีก
อาเบะ เซย์เตนได้ยินเสียงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดดังมาจากต้นซากุระร้อยปีอย่างชัดเจน เธอยิ่งดิ้นรนหนักกว่าเดิม
แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือการถูกเพื่อนของอาเบะ โคกดทับร่างไว้แน่นยิ่งขึ้น