เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 55 พลเมืองดีผู้กระตือรือร้นเมื่อพันปีก่อน การช่วยเหลือโชคชะตาแห่งชาติของต้าซย่าโดยไม่ตั้งใจ
ผู้สืบทอดแห่งสำนักเสินเซียวถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าประมุขเฒ่าจะตอบแบบนี้
“อาจารย์ เพิ่งเดือนที่แล้วเองนะที่อาจารย์บอกว่าสุขภาพยังแข็งแรง นั่งแท่นประมุขไปได้อีกยี่สิบปี”
“ทำไมตอนนี้ถึงบอกว่าจะสละตำแหน่งล่ะ แถมผมจะไปแบกรับไหวได้ยังไง ผมยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะ”
แต่เมื่อเทียบกับความอยากรู้อยากเห็นถึงการเปลี่ยนท่าทีของประมุขเฒ่า ผู้สืบทอดแห่งสำนักเสินเซียวกลับไปสนใจประโยคหลังของประมุขเฒ่ามากกว่า
“ว่าแต่อาจารย์ เรากำลังจะไปพบท่านบรรพชนจริง ๆ หรือ”
นอกจากความตื่นเต้นที่จะได้พบท่านบรรพชนแล้ว เขายังรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
“ใช่ การสืบทอดตำแหน่งประมุขทุกรุ่น ล้วนต้องไปพบท่านบรรพชน นี่คือธรรมเนียมของสำนักเรา”
ประมุขเฒ่าแห่งสำนักเสินเซียวพูดช้า ๆ