217

บทที่ 217 กลับบ้านพร้อมลูกแฝด

“ได้ ถ้าต้องการอะไรก็บอกฉัน”

ลู่หวยจิ่งสนับสนุนถังหว่านเต็มที่ ทำให้อารมณ์หงุดหงิดของเธอสงบลงเล็กน้อย

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ถังหว่านก็แทบรอไม่ไหวที่จะออกจากโรงพยาบาล

ตอนนี้เป็นเดือนพฤษภาคม อากาศไม่ถือว่าหนาว แต่หวังต้านีก็ยังสวมเสื้อคลุมให้ถังหว่านอีกชั้น พร้อมสวมหมวกบาง ๆ ให้เธอด้วย

เสี่ยวตู้ขับรถจี๊ปของเขตบ้านพักมารับ เมื่อเห็นเด็กในอ้อมแขนของลู่หวยจิ่งกับหวังต้านี สีหน้าก็เต็มไปด้วยความยินดี

“ยินดีด้วยครับ รองผู้บังคับการลู่ พี่สะใภ้!”

“เลิกพูดมาก รีบหน่อย”

ลู่หวยจิ่งมือหนึ่งประคองถังหว่าน อีกมืออุ้มลูก รีบพาคนขึ้นรถจี๊ปอย่างรวดเร็ว