215

บทที่ 215 เด็กน้อยผู้มีวาสนา

“แม่ อย่าโมโหมากเลยค่ะ ทางโรงพยาบาลจะจัดการเอง”

แถวนี้มีอยู่เพียงไม่กี่กองการผลิต ถ้าตั้งใจตามหาหน่อย ไม่นานก็น่าจะเจอตัวคนได้

เพราะอย่างนั้นถังหว่านจึงรู้สึกว่าผู้หญิงคนนั้นช่างโง่จริง ๆ คิดเสียด้วยซ้ำว่าตัวเองจะหนีพ้น

แต่หวังต้านีกลับนั่งลงอย่างทำอะไรไม่ถูก “หว่านหว่าน เธอนิสัยใสซื่อเลยไม่เข้าใจ พวกเขาตัดสินใจแล้วว่าไม่เอาลูกสาว ต่อให้ส่งเด็กกลับไปให้ ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเติบโตอย่างปลอดภัยหรือเปล่า”

เธอมีชีวิตมาจนอายุปูนนี้ เคยเห็นเรื่องสกปรกมามากมาย จึงยิ่งรู้สึกรังเกียจ

เพราะเด็กผู้หญิงในชนบทที่โตไม่ถึงวัยมีมากเกินไปจริง ๆ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังหว่านก็เงียบลง