กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 195 เธอจำถังหว่านเป็นลูกสาว
“ฉันใจแคบตรงไหนกัน?”
สวี่ชิงเฟิงทั้งขำทั้งจนใจ ขณะที่ถังหว่านกำลังรู้สึกกระอักกระอ่วน ลู่หวยจิ่งที่อยู่ด้านนอกก็ยกมือเรียกเธอเบา ๆ
ถังหว่านรีบวิ่งเหยาะ ๆ ออกไป ช่วยคลายบรรยากาศน่าอึดอัดลงได้พอดี
ภายในห้อง สวี่ชิงเฟิงยังคงปลอบเซวียถังเสียงเบา ลู่หวยจิ่งเห็นเธอมีท่าทางกระอักกระอ่วนขนาดนี้ก็ทั้งขำทั้งจนใจ
“ปกติเธอไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดินไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงกลัวหญิงชราตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งได้?”
“ป้าไม่เหมือนคนอื่นนี่”