กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 193 ขอแค่คนในครอบครัวรู้ใจก็พอ
“แม่พูดอะไรแบบนั้นคะ ฉันเคยทำให้พวกเขาลำบากตั้งแต่เมื่อไหร่?”
เซี่ยชิงโกรธมาก เธอถามตัวเองมาตลอดว่าในฐานะแม่เลี้ยง เธอไม่เคยปฏิบัติต่อลูกสามคนของสามีอย่างใจร้ายเลย โดยเฉพาะสวีเฉี่ยว เธอรักและดูแลเด็กหญิงไม่ต่างจากลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเอง ส่วนเด็กผู้ชายสองคนแม้จะซุกซนไปบ้าง แต่เรื่องกินเรื่องดื่มเธอก็ไม่เคยให้พวกเขาน้อยกว่าใครแม้แต่นิดเดียว
ยิ่งหลังจากชิวต้าเจ่ามาอยู่ด้วย ของดี ๆ ในบ้านก็มักถูกเก็บไว้ให้เด็กผู้ชายสองคนก่อนเสมอ
เมื่อถูกกล่าวหาเช่นนี้ เซี่ยชิงก็โกรธจนร้องไห้ออกมา เธอกอดสวีลู่ที่อยู่ในอ้อมแขนแน่นขึ้น
“พวกคุณจัดการเรื่องนี้กันเองเถอะค่ะ ฉันเหนื่อยแล้ว”
“แม่...”