179

บทที่ 179 ชีวิตหลังคลอดของเซี่ยชิง

“ทำไมปิดประตูล่ะ เซี่ยชิง เธอต้องดื่มยาพื้นบ้านนี่นะ ไม่อย่างนั้นหลานชายฉันจะกินอะไร?”

เสียงของชิวต้าเจ้าดังมาก สวีเฉี่ยวที่อุ้มน้องชายตัวเล็กอยู่ดูทำอะไรไม่ถูก

“แม่”

เธอไม่เหมือนน้องชายสองคน ปกติเป็นเด็กเชื่อฟัง และชอบเซี่ยชิงซึ่งเป็นแม่เลี้ยงมาก จึงเชื่อฟังอีกฝ่ายเสมอ

เซี่ยชิงเหลือบมองเด็กในอ้อมแขนของเธอ น้ำตาร่วงด้วยความสงสาร

“คนเป็นแม่ที่ไหนจะอยากเห็นลูกตัวเองหิวล่ะ แต่ฉันกินไม่ลง ฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนกัน”

“พี่สะใภ้อย่าเพิ่งร้อนใจค่ะ ยิ่งเครียด น้ำนมก็ยิ่งไม่มา”

ถังหว่านหยิบนมผงถุงเล็กออกมาจากถุงที่นำมาด้วย “ชงนมผงให้เด็กกินรองท้องไปก่อนนะคะ อย่าปล่อยให้เขาหิว”