169

บทที่ 169 ความลำบากของลู่หวยลี่

“นายหลงตัวเองจริง ๆ”

ปากพูดแบบนั้น แต่ในใจถังหว่านกลับทั้งดีใจทั้งมีความสุข เพราะลู่หวยจิ่งไม่ได้ห้ามเธอ

“ก็เพราะฉันเชื่อว่าภรรยาของฉันเป็นคนที่ใคร ๆ ก็ชอบไง”

ลู่หวยจิ่งครุ่นคิดอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง “แต่เก็บไว้ในห้องนี้ไม่ค่อยปลอดภัย…”

“ปล่อยให้ฉันจัดการเถอะ ฉันมีวิธีเก็บให้ดีเอง”

ถังหว่านยิ้มจนดวงตาโค้ง ลู่หวยจิ่งพยักหน้าเล็กน้อย “ได้ ตามใจเธอ”

“งั้นพรุ่งนี้ฉันจะซ่อนให้เรียบร้อย”

แน่นอนว่าถังหว่านตั้งใจจะเก็บไว้ในมิติ เพียงแต่ไม่สะดวกอธิบายรายละเอียดให้ลู่หวยจิ่งฟัง

ต่อไปถ้าเธออยากทำอะไร เมื่อมีก้อนทองคำนี้เป็นทุนรองรับ ลู่หวยจิ่งก็คงไม่ว่าเธอใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย