166

บทที่ 166 ความลับของคุณตา

“ฉันแก่ปูนนี้แล้ว มีอะไรให้น่ามองกัน”

คุณตาหลบสายตาของเธอ ก้มหน้าก้มตากินเกี๊ยวต่อ แต่ถังหว่านกลับสังเกตเห็นความหยาบกร้านตรงปลายนิ้วของเขา ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน เธอก็สงสัยแล้วว่าคุณตาคนนี้น่าจะมีวิชาแพทย์

ตอนนี้เธอยิ่งมั่นใจมากขึ้น ถังหว่านคีบเนื้อวัวสอดไว้กลางหมั่นโถว กลืนอาหารในปากลงไปคำหนึ่งจึงถามว่า “คุณตาเป็นหมอแผนจีนใช่ไหมคะ?”

เธอลดเสียงลงต่ำ นอกจากตัวเธอกับคุณตาแล้ว ไม่น่าจะมีใครได้ยิน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณตาเพียงเหลือบตามองเธออย่างเฉยเมย “อย่าถามมาก รู้มากเกินไปไม่ใช่เรื่องดี เข้าใจไหม?”

“ได้ ๆ ค่ะ ฉันไม่ถามแล้ว”