152

บทที่ 152 – พ่อมารับกลับบ้าน

ลู่หวยจิ่งไม่ได้กลับบ้านด้วย เพราะที่หน่วยทหารยังมีงานต้องจัดการ ถังโจวจึงช่วยพยุงฉินซู่

ตอนทั้งสามคนเข้าบ้านต่างก็ถือถุงใหญ่น้อยพะรุงพะรัง ภาพนั้นดึงดูดให้คนในเขตบ้านพักครอบครัวทหารพากันชะโงกหน้ามองอีกครั้ง

“ภรรยารองผู้บังคับการลู่นี่ใช้เงินมือเติบจริง ๆ ขนของเข้าบ้านทุกวันเลย”

“ก็เขาหน้าตาสวยนี่ รองผู้บังคับการลู่ชอบเสียขนาดนั้น”

“หน้าตาสวยแล้วมีประโยชน์อะไร สะโพกใหญ่ต่างหากถึงจะมีลูกง่าย รูปร่างแบบหล่อนน่ะ มิน่าถึงยังไม่ท้อง”

“เบาเสียงหน่อย ถ้าคนอื่นได้ยินเข้าละก็แย่แน่ แล้วอีกอย่าง เขาเขียนบทความเป็น พวกเธอเขียนเป็นไหมล่ะ?”

“…”