150

บทที่ 150 ไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล

เมื่อเห็นว่าถังหว่านทรมานขนาดนี้ ลู่หวยจิ่งก็เหมือนถูกสาดด้วยน้ำเย็นหนึ่งกะละมัง ความตื่นเต้นที่กำลังจะได้เป็นพ่อก่อนหน้านี้ถูกเหตุผลเข้าครอบงำทันที

เขาลูบหลังถังหว่านเบา ๆ “ภรรยา ฉันไม่รู้เลยว่าการตั้งครรภ์จะลำบากขนาดนี้ พวกเรามีคนนี้คนเดียวแล้วไม่ต้องมีอีกดีไหม?”

“ไม่ได้”

ฉินซู่ลดเสียงลง “เรื่องแบบนี้ต้องแล้วแต่วาสนา พวกเราอย่าเพิ่งพูดว่าจะไม่เอาอีกเลย”

แต่เธอเองก็สงสารลูกสาว หากลูกสาวคลอดคนนี้แล้วไม่อยากมีอีก เธอก็ไม่มีทางเร่งรัด

“เอาละ ฉันไม่เป็นไร”

ถังหว่านส่ายหน้าอย่างจนใจ “พวกเราเข้าไปข้างในก่อนเถอะ”

“ได้”