144

บทที่ 144 ข่าวดีที่ไม่ทันตั้งตัว

“ภรรยา!”

ลู่หวยจิ่งตาไวมือไว รีบคว้าตัวถังหว่านเข้ามากอดไว้ แม้ทั้งสองจะแต่งงานกันมานานหลายเดือนแล้ว แต่กลับยังหน้าแดงเหมือนคู่รักที่เพิ่งคบกัน

ปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาแตะตรงหางตาที่แดงระเรื่อของถังหว่านเบา ๆ “ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่”

“ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันก็คงไม่เกือบล้มหรอก”

ถังหว่านถลึงตาใส่เขา ก่อนจะเก็บผ้ากับกรรไกรอย่างระมัดระวัง ของพวกนี้ทำเสียแล้วคงไม่ดี

“ใช่ ๆ เป็นความผิดของฉันทั้งหมด”

ลู่หวยจิ่งยังคิดจะพูดอะไรต่อ แต่เสียงของถังโจวก็ดังมาจากห้องครัว “พี่ พี่เขย กินข้าวได้แล้ว”

“จ้ะ มาเดี๋ยวนี้แหละ”

ถังหว่านรีบขานตอบเสียงดัง ก่อนจะเดินไปห้องครัวพร้อมลู่หวยจิ่ง