142

บทที่ 142 น้ำใจเพื่อทหารบาดเจ็บ

“ฉันรู้ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดีแน่นอน”

ลู่หวยจิ่งเข้าใจความไม่สบายใจของถังหว่าน เขากุมมือเธอแน่น สิ่งเดียวที่เขาสามารถมอบให้เธอได้ก็คือคำสัญญานี้ เพราะการปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จคือหน้าที่ของเขา

ได้ยินอย่างนั้น ถังหว่านก็พยักหน้าแรง ๆ สุดท้ายไม่ได้พูดอะไรอีก ทั้งสองรออยู่ข้างนอกประมาณสิบกว่านาที ลู่หวยลี่จึงเช็ดน้ำตาแล้วเดินออกมา ลู่หวยจิ่งเข้าไปเยี่ยมน้องเขย ส่วนลู่หวยลี่จับมือถังหว่านไว้

“พี่สะใภ้สาม ขอโทษนะคะ ช่วงสองสามวันนี้คงต้องรบกวนพวกพี่ช่วยดูหนิวนิวให้ฉันอีก

อาการของเหว่ยเฉิงตอนนี้ขาดคนดูแลไม่ได้ บางอย่างพยาบาลก็ไม่สะดวกช่วยทำ ต้องรบกวนพี่อีกแล้ว ฉันเกรงใจจริง ๆ ค่ะ”