096

บทที่ 96 พ่อแม่ของเธอก็คือพ่อแม่ของฉัน

“ทำไมนายถึงคิดว่าฉันคิดสั้นล่ะ?”

ถังหว่านกระตุกมุมปากอย่างพูดไม่ออก ลมหายใจของเขาโอบล้อมเข้ามาท่ามกลางความมืด ทำให้หัวใจของเธอเกิดระลอกคลื่นขึ้นมา

ร่างของลู่หวยจิ่งชะงักไป กว่าจะอธิบายด้วยเสียงแหบต่ำก็ผ่านไปครู่ใหญ่ “ฉันคิดว่าเธอไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายหยาบ ๆ อย่างฉัน”

เดิมทีเธอควรเป็นหญิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย เขาคิดว่าเมื่อต้องมาเจอชีวิตที่แตกต่างกันขนาดนี้ เธอคงรับไม่ไหว ถึงได้คิดสั้น

“ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะ ลู่หวยจิ่ง นายฟังให้ดี”