094

บทที่ 94 คนที่ไล่ตามกลางแม่น้ำ

“ได้สิ ไม่ว่าเธอจะถักให้ใคร ยังไงฉันก็จะสอนเธอ”

สวี่ชุ่ยอิงหัวเราะพรืด การเอาใจใส่สามีของตัวเองจริง ๆ แล้วก็ไม่มีอะไรน่าอาย เพียงแต่น้องหว่านหว่านเพิ่งแต่งงานใหม่ ๆ จึงยังเขินอยู่เท่านั้น

“งั้นพอมีเวลาฉันจะไปซื้อไหมพรมกลับมาค่ะ”

ถังหว่านแน่ใจว่าในห้างในมิติน่าจะไม่มีไหมพรม เพราะในยุคใหม่ คนที่ยังถักเสื้อไหมพรมเป็นมีอยู่เพียงส่วนน้อย ทุกคนล้วนซื้อเสื้อไหมพรมสำเร็จรูปมาใส่กัน แม้แต่เสื้อไหมพรมจำนวนมากก็ผลิตด้วยเครื่องจักร

“ได้สิ ถึงตอนนั้นฉันยังสอนเธอถักถุงมือ ผ้าพันคอ เสื้อไหมพรม แล้วก็กางเกงไหมพรมได้ด้วย”

สวี่ชุ่ยอิงรับปากอย่างเต็มที่ ถังหว่านยกมือปิดปากด้วยความประหลาดใจ “พี่ชุ่ยอิงเก่งเกินไปแล้วค่ะ”

“เก่งอะไรกัน เรื่องพวกนี้สมัยนี้ใครทำไม่เป็นบ้าง”