092

บทที่ 92 ของดีในสถานีรับซื้อของเก่า

“จริง ๆ ฉันรู้หมดแหละ เพียงแต่เมื่อกี้ควบคุมตัวเองไม่อยู่”

สวี่ชุ่ยอิงพูดอย่างเก้อเขิน “ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว ฉันเห็นเธอกำลังจะเข้าเมืองใช่ไหม? เธอไปทำธุระก่อนเถอะ ฉันพักสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว”

“งั้นก็ได้ค่ะ ถ้ามีอะไรพี่ตะโกนเรียกดัง ๆ เลย คนส่วนใหญ่ในเขตบ้านพักก็ยังเป็นคนจิตใจดี”

ถังหว่านรู้ว่าผู้คนในยุคนี้ส่วนใหญ่ซื่อสัตย์เรียบง่าย คนอย่างชิวต้าเจ่ากับเฉิงเสี่ยวเยว่มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น

สวี่ชุ่ยอิงได้ยินดังนั้นก็รับปากทีละอย่าง ถังหว่านจึงวางใจและขี่จักรยานออกจากเขตบ้านพักครอบครัวทหาร