090

บทที่ 90 จดหมายจากสำนักหนังสือพิมพ์

“พี่คิดแบบนี้ได้ก็ดีแล้ว”

ลู่หวยลี่รู้ดีว่าการเปลี่ยนภูมิหลังทางชนชั้นเป็นเรื่องยากมาก ขอเพียงพี่สะใภ้สามใช้ชีวิตกับพี่สามอย่างสงบสุขก็ถือเป็นเรื่องดีแล้ว พี่สะใภ้กับน้องสามีทั้งสองคนกลับเงียบกันไปอีกพักหนึ่ง ต่อมาถังหว่านจึงชวนลู่หวยลี่อยู่กินอาหารเย็นด้วยกัน

ลู่หวยลี่ปฏิเสธ “ลูกยังรอฉันอยู่ที่บ้าน ฉันกลับก่อนดีกว่า”

เธอหันตัวเตรียมจะไป ถังหว่านจึงหยิบองุ่นพวงหนึ่งมาห่อให้เรียบร้อยแล้วส่งให้

“เอากลับไปให้เด็กกินเถอะ”

เธอเองก็รับแอปเปิลของลู่หวยลี่ไว้แล้ว ถังหว่านเป็นคนแบบนี้เสมอ เมื่อคนอื่นดีกับเธอ เธอก็ไม่สบายใจที่จะเอาเปรียบอีกฝ่าย เมื่อเห็นสีหน้าจริงใจของถังหว่าน ไม่เหมือนพูดตามมารยาท ลู่หวยลี่จึงยอมรับไว้แล้วจากไป