057

บทที่ 57 ชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น

“ฉันก็ชอบกินเผ็ด”

ลู่หวยจิ่งลองชิมไส้หมูที่ดูน่ากินไปหนึ่งคำ วินาทีต่อมาดวงตาก็เป็นประกาย

“อร่อย!”

อร่อยกว่าอาหารในหน่วยทหารเสียอีก แม้แต่อาหารที่แม่ของเขาทำก็ยังสู้ไม่ได้

ฐานะทางบ้านฝืดเคือง หวังต้านีทำอาหารทีไรก็เสียดายน้ำมัน จะหอมสู้ฝีมือถังหว่านได้อย่างไร

“โจวโจว นายก็ลองชิมดู”

ถังหว่านเหมือนเด็กที่กำลังรอคำชม ส่วนตัวเองก็คีบเนื้อพะโล้ที่ราดน้ำมันพริกขึ้นมาชิมอย่างเอร็ดอร่อย

อืม หอมอร่อยจริง ๆ

พริกนี้เธอหยิบมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตในห้างของมิติ อย่างไรเสียลู่หวยจิ่งก็ไม่รู้หรอกว่าเธอซื้ออะไรมาบ้าง เธอจึงหยิบมาใช้ได้อย่างสบายใจ