042

บทที่ 42 ความอบอุ่นระหว่างทาง

ถังโจวเพิ่งเดินออกไปได้ไม่นาน ลู่หวยจิ่งก็ถือกล่องข้าวอะลูมิเนียมหลายใบกลับมา ฝีเท้าของเขาดูเร่งรีบเล็กน้อย

“ภรรยา เมื่อกี้ฉันได้ยินว่ามีคนเป็นลมแดดจนหมดสติ”

เขานึกถึงท่าทางอ่อนแรงของถังหว่านตอนขึ้นรถไฟ จึงคิดว่าคนที่เป็นลมนั้นคือเธอ ทำเอาตกใจจนวิ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว โชคดีที่เธอไม่เป็นอะไร

“ไม่ใช่ฉัน”

ถังหว่านเข้าใจทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงส่ายหน้า ส่วนจางหงเยี่ยนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามยิ้มอย่างเกรงใจ

“ฉันเองที่เป็นลมแดด โชคดีที่น้องสาวคนนี้ช่วยฉันไว้”

ในตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่ประจำขบวนก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม เขาถือแก้วเคลือบใบหนึ่งแล้วพูดกับจางหงเยี่ยนว่า “เธอโชคดีพอดี บนรถมีน้ำต้มถั่วเขียว”

“ขอบคุณมากค่ะ เท่าไรคะ?”