040

บทที่ 40 ระหว่างทางบนรถไฟ

“พ่อแม่เป็นอะไรไป?”

ถังโจวรีบร้อนพูดแทรกลู่หวยจิ่ง ถังหว่านจึงยกมือดึงเขาไว้

“โจวโจว นายอย่าเพิ่งร้อนใจ ฟังพี่เขยพูดให้จบก่อน”

“เมื่อกี้ฉันโทรหาสหายร่วมรบ เขาบอกว่าแม่ของนายร่างกายอ่อนแอ พอถูกส่งไปถึงกองการผลิตก็ถูก…”

ลู่หวยจิ่งพูดอย่างรู้สึกผิด “ถึงฉันจะฝากสหายร่วมรบให้ช่วยดูแล แต่เขาก็ช่วยพ่อแม่ของพวกนายอย่างเปิดเผยไม่ได้ เพราะงั้นสมาชิกกองการผลิตพวกนั้นจึงจัดประชุมวิพากษ์วิจารณ์ ตอนนี้แม่ของนายล้มป่วยแล้ว ฉันขอโทษ”

แม้เขาจะพูดอย่างอ้อมค้อม แต่ถังหว่านไม่ได้โง่ ย่อมฟังความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดออก

เธอเงียบไป หัวใจหนักอึ้ง ยุคสมัยนี้ก็เป็นเช่นนี้เอง

เธอต้องหาทางช่วยพ่อแม่ให้หลุดพ้นจากสถานะนั้นให้ได้