034

บทที่ 34 บ้านเก่าถูกขนจนเกลี้ยง

“ใช่ ฉันอยู่บ้านมาตลอด”

ถังหว่านลูบท้องน้อยของตัวเอง “ฉันหลับลึกมาก จริงสิ โจวโจวไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

เมื่อเห็นสีหน้าของเธอซีดเล็กน้อย ลู่หวยจิ่งก็รู้สึกผิดขึ้นมา เธอเป็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่ง แถมร่างกายยังไม่สบาย เขาจะสงสัยเธอได้อย่างไร?

“ไม่เป็นไร โจวโจวอยู่กับน้องชายคนเล็กตลอด”

ลู่หวยจิ่งถอนหายใจ ก่อนหมุนตัวออกจากห้อง ไม่นานก็ถือชามน้ำอุ่นผสมน้ำตาลทรายแดงกลับเข้ามา

“รีบดื่มให้อุ่นท้องหน่อย”

“ขอบคุณ”

ถังหว่านลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อครู่นี้เธอแทบตกใจตาย

สาเหตุหลักก็เพราะคนบ้านเก่าทำเกินไปจริง ๆ เธอจึงอดไม่ได้ คราวหน้าจะทำแบบนี้อีกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเท่ากับเดินเข้าไปติดกับเอง