029

บทที่ 29 เงินสองพันหยวนที่ถูกยึดไป

เวลานี้สีหน้าของทุกคนซับซ้อนอย่างยิ่ง คนบ้านลู่ต่างตื่นเต้นดีใจ ส่วนผู้เฒ่าทั้งสองกลับโมโหแทบตาย หญิงชราลู่พูดอย่างเดือดดาลว่า

“เจี้ยนกั๋วเป็นลูกชายฉัน ในเมื่อเขาตายแล้ว ทิ้งเงินไว้ให้ฉันกับพ่อของเขาใช้เลี้ยงตัวตอนแก่บ้างก็สมควรแล้ว!”

“ฉันจำได้ว่าไม่ได้มีแค่เงินชดเชยก้อนนั้นนี่?”

จู่ ๆ ลู่หวยจิ่งก็พูดแทรกขึ้น “พ่อฉันเสียชีวิตเพราะช่วยสหายร่วมรบ ลุงที่ถูกช่วยไว้รู้สึกผิดมาตลอด ทุกปีจึงส่งเงินกับคูปองมาให้ แต่แม่ฉันไม่เคยเห็นแม้แต่นิดเดียว พวกคุณเอาไปหมด!”