022

บทที่ 22 เรื่องลับบนเขาก่อนวันแต่งงาน

“หลุมนี้ไม่ลึก น่าจะเป็นเด็กขุดเล่นไว้ละมั้ง”

ถังหว่านอยากลากลู่หวยจิ่งลงจากเขาเสียเดี๋ยวนี้ โชคดีที่หีบใบนั้นไม่ใหญ่ หลุมจึงไม่ได้ใหญ่มากเช่นกัน

“อาจจะใช่”

สายตาพินิจพิเคราะห์ของลู่หวยจิ่งตกอยู่บนใบหน้าของถังหว่าน เธอได้แต่ฝืนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ พลางปัดกางเกงของตัวเองแล้วลุกขึ้นพูดว่า “ฟ้ามืดแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ?”

“ได้”

ลู่หวยจิ่งหิ้วกวางป่าตัวซื่อ มืออีกข้างถือไม้ท่อนหนึ่ง เคาะพื้นไปพลางเดินไปพลางเพื่อป้องกันไม่ให้เจองู

ถังหว่านเดินตามหลังเขาไปติด ๆ ขณะที่ใกล้จะลงจากเขาอยู่แล้ว จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงสวบสาบดังขึ้น

“ชู่ว...”

ลู่หวยจิ่งรีบดึงถังหว่านให้นั่งยองลงด้วยกัน ไม่นาน เพียงไม่กี่วินาทีก็มีเสียงฝีเท้าสองคนดังตามมา