017

บทที่ 17 ของขวัญแต่งงานจากลู่หวยจิ่ง

“ก็ได้”

ช่างภาพสูงวัยรู้สึกเสียดายมาก แต่ก็เข้าใจ เป็นเพราะเขาไม่รู้มาก่อนว่ารูปถ่ายของทหารต้องเก็บเป็นความลับ

พอลู่หวยจิ่งมาถึง ก็สังเกตเห็นสีหน้าผิดหวังของช่างภาพสูงวัย แม้จะสงสัย แต่เขาไม่ได้ถามออกมา

หลังออกจากร้านถ่ายรูป ถังหว่านจึงเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบให้เขาฟังอย่างละเอียด แล้วส่งรูปถ่ายให้เขาดู

“ถึงฉันจะรู้เหมือนกันว่าเราสองคนหน้าตาดี แต่สถานะของนายพิเศษ ฉันเลยปฏิเสธเขาไป”

“เธอทำถูกแล้ว”

ปลายนิ้วของลู่หวยจิ่งลูบเบา ๆ ไปบนคนทั้งสองในรูป อารมณ์ดีอย่างหาได้ยาก ราวกับท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ

ภรรยาของเขาสวยขนาดนี้ เขาเองก็ไม่อยากให้คนมากมายได้เห็นเหมือนกัน

“ฉันนึกว่านายจะหาว่าฉันโง่ เงินมาให้ถึงมือแล้วยังไม่เอาเสียอีก”