007

บทที่ 7 มาถึงบ้านเกิดของลู่หวยจิ่ง

“นายกินของนายไปเถอะ”

ถังหว่านรู้ดีว่าถังโจวกำลังอยู่ในวัยที่ร่างกายโตเร็ว เด็กผู้ชายวัยครึ่งโตแบบนี้กินเก่งมาก

ข้าวโพดร้อนหอมกรุ่นกินคู่กับน่องไก่บ้านแท้ ๆ รสชาติดีเสียจนถังหว่านแทบหยุดกินไม่ได้ หลังจากทะลุมิติมา ในที่สุดเธอก็ได้กินอาหารที่เป็นเรื่องเป็นราวสักมื้อ

“ย่า ฉันก็อยากกินน่องไก่!”

เด็กชายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอายุไล่เลี่ยกับถังโจว สายตาละห้อยจับจ้องน่องไก่ในกล่องข้าวของถังโจวไม่วางตา

“ย่ามีไข่มา กินไข่กันเถอะ”

หลี่ต้ายาเหลือบมองพวกถังหว่านอย่างไม่พอใจ นั่งรถไฟแท้ ๆ จะกินดีขนาดนี้ไปทำไม ดูสิ ทำเอาหลานชายคนโตของเธออยากกินจนแทบทนไม่ไหวแล้ว

“ไม่เอา ไม่เอา! ฉันจะกินน่องไก่!”