002

บทที่ 2 พาน้องชายไปด้วย

“ได้”

เมื่อสบเข้ากับดวงตาใสราวกับลูกกวางของเธอ ลู่หวยจิ่งก็ไม่อาจปฏิเสธได้ เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเธอ ในใจก็อดสงสารขึ้นมาไม่ได้

“นายไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันจะไปหาใคร?”

ถังหว่านเรียบเรียงความสัมพันธ์ต่าง ๆ จากความทรงจำจนเข้าใจแล้ว พ่อของเจ้าของร่างเดิมคือถังสือ ก่อนการปลดปล่อยเขาเป็นทายาทรุ่นที่สองของคหบดีผู้มั่งคั่งซึ่งมีชื่อเสียงในท้องถิ่น

สมัยนั้นปู่กับย่ามีจิตสำนึกสูงมาก ถึงขั้นบริจาคทรัพย์สินไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง

ปู่เป็นแพทย์ทหาร ส่วนย่าเป็นคนดูแลร้านค้านับไม่ถ้วน น่าเสียดายที่ผู้เฒ่าทั้งสองอายุไม่ยืน

หลังจากสังเกตเห็นว่าสถานการณ์บ้านเมืองเริ่มวุ่นวาย ตระกูลถังก็ทยอยสละทรัพย์สินทั้งหมด ส่งมอบทุกอย่างให้รัฐเพื่อหวังใช้ชีวิตอย่างสงบสุข