เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 461 ปีศาจบนสนามแข่ง
“นี่ก็คือคนที่ไทจิบอกว่าเสิร์ฟเก่งเป็นรองแค่เขาคนเดียวสินะ” โยชิอิ ฮิยูยืดตัวตรง “ให้ตายสิ นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกันเนี่ย จะบอกว่านี่คือเด็กมัธยมปลายที่เพิ่งเรียนจบจริงๆ เหรอ?”
“รุ่นพี่โยชิอิ ต้องการความช่วยเหลือไหมครับ?” ตำแหน่งการยืนของอีซึนะ สึคาสะขยับถอยหลังไปหนึ่งก้าว
“ไม่เป็นไรๆ”
ในการแข่งขันระดับอาชีพ ลูกโฟลตเสิร์ฟที่ตกลงในแดนหน้าเพียงอย่างเดียวนั้นแทบจะไม่มีโอกาสทำแต้มได้โดยตรงเลย ประการแรกเป็นเพราะความเร็วในการตอบสนองของนักกีฬาอาชีพนั้นรวดเร็วกว่าเด็กมัธยมปลายมาก ประการที่สองเป็นเพราะโดยทั่วไปแล้วทักษะการรับบอลของนักกีฬาอาชีพก็มักจะดีกว่ามากเช่นกันเมื่อเทียบกันแล้ว
ทว่า แม้จะไม่สามารถทำแต้มได้โดยตรง แต่การนำมาใช้เพื่อทำลายจังหวะการบุกของอีกฝ่ายเป็นครั้งคราวก็ถือเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลยทีเดียว
โยชิอิ ฮิยูไม่ได้ทำตัวอวดเก่ง สโมสร DH มักจะขาดแคลนการบุกที่มั่นคงมาโดยตลอด ในด้านการป้องกัน พวกเขาไม่ได้ล้าหลังทีมอื่นมากนัก
“ผู้เล่นจอมเก๋า” ทั้งสามคนในแดนหลังของ DH ในตอนนี้ เป็นสามคนที่รับบอลได้ดีที่สุดในทีมมาโดยตลอด ย่อมไม่อาจปล่อยให้ปัญหาเรื่องการเสิร์ฟเพียงเล็กน้อยมาทำลายรูปแบบการบุกเดิมของทีมได้
“เข้ามาเลย เจ้าเด็กมัธยมปลาย!”
เป็นครั้งแรกที่มิยะ อัตสึมุได้เห็นผู้เล่นแนวรับในแดนหลังของอีกฝ่ายทุกคนมีท่าทีกระตือรือร้นกับลูกเสิร์ฟของเขา