เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 352 เรื่องที่นายได้เรียนรู้มาจากทีมอาชีพน่ะ
「รุ่นพี่โบคุโตะ ในเมื่อเจ้าเด็กที่รุ่นพี่ต้องคอยดูแลก็ลงสนามไปแล้ว ต่อไปนี้เริ่มบุกเต็มที่ได้แล้วสินะครับ」 คาเอเดฮาระ ไทจิยืดตัวตรง ก้าวเท้าไปข้างหน้าเล็กน้อย ในแววตาส่องประกายความท้าทายและความคาดหวังที่ผสมผสานกันอยู่
「เรื่องที่นายได้เรียนรู้มาจากทีมอาชีพน่ะ ฉันอยากจะเห็นมันจริงๆ ซะแล้วสิ」
ยูกิ โยจิหันกลับมามองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ 「สิ่งที่รุ่นพี่ไทจิพูดนี่เรื่องจริงเหรอครับ? รุ่นพี่โบคุโตะยังไม่ได้เอาจริงเหรอเนี่ย?」
ทั้งๆ ที่เก่งขนาดนี้แล้วเนี่ยนะ?!
「จะบอกว่าไม่เต็มร้อยซะทีเดียวก็ไม่ได้หรอกนะ」 มุมปากของคาเอเดฮาระ ไทจิยกย่องขึ้นเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มที่ผ่อนคลายไร้ความกังวล 「ทุกลูกที่รุ่นพี่โบคุโตะตบมันก็ใช้แรงเต็มที่อยู่แล้วแหละ เพียงแต่ว่า」
「ตอนที่มีเจ้าเด็กคนนั้นอยู่ในสนาม รุ่นพี่โบคุโตะไม่ได้คอยช่วยส่งบอลปั้นเขาอยู่ตลอดเลยหรอกเหรอ?」
อาคาอาชิ เคจิ: 「???」
รุ่นพี่โบคุโตะจะคิดถึงเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?แถมตัวเองยังไม่รู้ตัวเลยสักนิด!
「ก็เพราะว่าปล่อยให้อาคาอาชิแบกรับรุ่นน้องตั้งหลายคนมันเหนื่อยี่นา นุตสึอุตส่าห์กลับมาทั้งที ก็ต้องช่วยเขาจับตาดูให้ดีๆ หน่อยสิ」 โบคุโตะ โคทาโร่ยิ้มด้วยความเขินอายราวกับเด็กที่แอบทำความดีแล้วถูกจับได้ 「ฉันเป็นอดีตกัปตันทีมฟุคุโรดานินะเว้ย!」