เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 539 ไซด์สปิน
(PS: เนื่องจากชื่อชาวต่างชาติค่อนข้างยาว กลัวว่าทุกคนจะอ่านแล้วลายตา หลังจากนี้จะเขียนแค่ชื่อหรือนามสกุลเท่านั้นนะ PS: ความจริงคือตัวผมเองตอนเขียนก็มักจะลืมเหมือนกัน แต่ในเล่มจบคงไม่สามารถเสียน้ำหมึกแนะนำตัวละครทีละคนได้ กฎการย่อชื่อโดยพื้นฐานแล้วจะยึดตามส่วนที่จำง่ายเป็นหลัก)
“เจ้าเปี๊ยก นายอยากลงสนามไหมล่ะ?” โค้ชดัลหันไปถามฮินาตะ โชโย ด้วยรอยยิ้ม
ผลงานจากการแข่งขันแมตช์ฝึกซ้อม 3V3 ของฮินาตะ โชโย เมื่อวานนี้ ได้สร้างความประทับใจให้กับทุกคนในทีมเซาเปาโลอย่างมาก นี่ก็คือเหตุผลที่ว่าทำไมวอลเลซถึงยินดีที่จะพาเขามาฝึกซ้อมด้วย และยังอนุญาตให้เขาเข้าร่วมทีมชุดใหญ่ได้ทันทีหลังจากที่โค้ชแบร์นาร์โดกลับมา
“อยากลงสิครับ” สายตาของฮินาตะ โชโย ไม่เคยละไปจากสนามแข่งขันเลยแม้แต่วินาทีเดียว “แต่ตอนนี้ ผมยังลงไม่ได้หรอก”
“โอ๊ะ?”
คำตอบนี้ค่อนข้างจะเหนือความคาดหมายของโค้ชดัลอยู่สักหน่อย ทั้ง ๆ ที่เห็นท่าทางของหมอนี่ดูเหมือนจะแทบทนรอไม่ไหวอยู่รอมร่อ
ฮินาตะ โชโย กำหมัดทั้งสองข้างแน่น ตัวเขาเองก็ยังตกใจที่ตัวเองพูดคำพูดที่ไม่สมกับเป็นตัวเองออกไปแบบนั้น แต่เมื่อเทคนิคค่อย ๆ พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ มุมมองของฮินาตะ โชโย ก็ค่อย ๆ กว้างไกลขึ้นตามไปด้วย เขารู้ดีว่าหากเปลี่ยนตัวเขาลงสนามตอนนี้ สถานการณ์ที่กำลังสูสีกันอยู่ในสนามจะต้องพังทลายลงในทันทีอย่างแน่นอน
“สิ่งที่ทำให้โค้ชแปลกใจไม่ได้มีแค่ผลงานของผมสินะครับ?” จู่ ๆ ฮินาตะ โชโย ก็เอ่ยถามขึ้นมา