กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 478 ซูเปอร์สตาร์
ไม่ชอบมาพากลเลย
นี่มันไม่ค่อยเหมือนกับภาพที่กรีนร็อกเก็ตส์จินตนาการไว้เท่าไหร่
ซูเปอร์เอซวัย 17 ปี ตัวทำแต้มหลักของทีม เจ้านั่นที่ทำคะแนนเฉลี่ย 15 แต้มต่อเกมในการแข่งขันระดับประเทศตอนมอห้า ดันเล่นบอลได้มีเหตุมีผลขนาดนี้เลยเหรอ?!
คิดยังไงบอลจังหวะสองเมื่อกี้ก็ควรจะตบอัดลงไปตรงๆ ไม่ใช่หรือไง!
ถ้าทำคะแนนได้ อย่างน้อยก็ต้องติดหนึ่งในสิบเพลย์ยอดเยี่ยมของคืนนี้ และต่อให้ทำแต้มไม่ได้ ก็จะไม่มีใครตำหนิเขาสักคำ
ในสถานการณ์แบบนั้น คาเอเดฮาระ ไทจิกลับเลือกเปลี่ยนท่าที่ยากกว่าเดิม ใช้มือเดียวเซ็ตบอลให้ นิตตะ โทโมฮิโระ ตบทำคะแนน
การกระทำแบบนี้มันช่างขัดกับภาพลักษณ์เด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้หยิ่งผยองในหัวของคาซามะ ฮายาโตะจริงๆ แต่ทว่า ทุกคนในทีม DH กลับดูไม่ได้แปลกใจอะไร
“พวกเขาหยิ่งผยองจริงๆ นั่นแหละ แค่ไม่ใช่ในแบบที่เราจินตนาการไว้” สึกิชิมะ เรน เอ่ยเสียงต่ำ “ดูเหมือนว่า DH จะลดบทบาทการบุกของคาเอเดฮาระ ไทจิลงนะ”
“คิดว่าตอนสู้กับเราคงไม่จำเป็นขนาดนั้นหรือไง?” คาซามะ ฮายาโตะ มองไปที่ป้ายคะแนนอิเล็กทรอนิกส์แล้วยิ้มขื่น