เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 464 มีประโยชน์หรือเปล่า?
“ไทจิ นายเข้าใจหรือยังล่ะ?”
“วอลเลย์บอลไม่เคยเป็นเกมที่เล่นคนเดียวหรอกนะ”
หลังจากทิ้งประโยคนี้ไว้ให้คาเอเดฮาระ ไทจิ มิยะ อัตสึมุก็เดินกลับไปยังม้านั่งพักของแบล็กแจ็กคัลส์
ซาคูสะ คิโยโอมิไม่ได้พูดอะไร แต่ก็มองคาเอเดฮาระ ไทจิด้วยสายตาล้ำลึกเช่นกัน พวกเขาสองคนไม่ได้เอาชนะคาเอเดฮาระ ไทจิมานานมากแล้ว ต่อให้จะเป็นแค่เซ็ตเดียวก็ตาม
บนอัฒจันทร์ แฟนคลับของสโมสร DH และคาเอเดฮาระ ไทจิ ต่างพากันตกอยู่ในความเงียบงัน
แม้ว่าการไล่ตามทำคะแนนอย่างดุดันในช่วงกลางเซ็ตจะทำให้ทุกคนรู้สึกว่ามีความหวังในการตัดสินแพ้ชนะ แต่ในความเป็นจริงแล้ว จนกระทั่งจบการแข่งขัน DH ก็ไม่สามารถทำคะแนนแซงหน้าแบล็กแจ็กคัลส์ได้เลย
นั่นหมายความว่า อันที่จริงแล้วจังหวะของเกมตกอยู่ในกำมือของแบล็กแจ็กคัลส์มาโดยตลอด
จากมุมมองของเกมรุก DH ไม่มีจุดบุกมากพอ ฤดูกาลที่แล้วก็เป็นแบบนี้ ปีนี้แม้ว่าการเข้ามาของคาเอเดฮาระ ไทจิจะช่วยให้ดีขึ้นมาก แต่การจะรับมือกับทีมสุดแกร่งระดับแนวหน้าอย่างแบล็กแจ็กคัลส์ก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี
จากมุมมองของเกมรับ การป้องกันของ DH ถือว่าอยู่ในระดับหัวแถวของลีก แต่พอต้องเผชิญหน้ากับแบล็กแจ็กคัลส์ก็ยังคงรับมือได้ยากลำบากอยู่บ้าง ท้ายที่สุดแล้วอีกฝ่ายก็คือทีมที่มีพลังบุกแข็งแกร่งที่สุดในลีกเลยนี่นะ