กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 438 ตำแหน่งที่เท่ที่สุด
แปลก ช่างแปลกเสียจริง
ฝ่ายตรงข้ามเป็นแค่กลุ่มเด็กมัธยมปลายที่ไม่เคยสัมผัสกับวงการอาชีพแท้ๆ แต่กลับเก่งกาจถึงเพียงนี้————
การแข่งขันเซ็ตที่สามนี้ ทีมชาติสหรัฐอเมริกาได้ส่งผู้เล่นชุดที่ดีที่สุดลงสนามแล้ว และจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครประมาทอีกต่อไป ทว่าถึงขนาดนั้น ในตอนที่การแข่งขันใกล้เข้าสู่ช่วงกลางเซ็ต ทำไมถึงยังเป็นทีมชาติญี่ปุ่นที่รักษานำอยู่ได้ล่ะ?
“เจ้าพวกนี้ มันปีศาจอะไรกัน?!”
“เป็นเกมที่น่าสนใจดีนะ” ไมกาห์ คริสเตนสัน พูดขึ้นกะทันหัน
ทุกคนในทีมสหรัฐอเมริกาหันไปมองเขา และพบว่าบนใบหน้าของ ไมกาห์ คริสเตนสัน กลับมีรอยยิ้มอบอุ่นประดับอยู่
“คริสเตนสัน!?”
“พวกเขาก็แค่เล่นวอลเลย์บอลอยู่ในชมรมระดับมัธยมปลายมาจนถึงตอนนี้ และต่างก็เป็นตัวเอกในในสนามของตัวเองสินะ” บนใบหน้าของ ไมกาห์ คริสเตนสัน เจือด้วยความรู้สึกโหยหาเล็กน้อย “ไม่ได้แบกรับสิ่งใดไว้บนบ่า เพียงแค่ปรารถนาชัยชนะอย่างสุดกำลังเท่านั้น”
“ความรู้สึกแบบนี้ คงเป็นแนวคิดที่พวกเราซึ่งถูกปลูกฝังความคิดแบบมืออาชีพมาตั้งแต่เด็ก และเฝ้าแต่มองเส้นทางสายอาชีพมาโดยตลอดไม่มีทางเข้าใจหรอกมั้ง”