เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 427 ค่อยๆ สิ้นหวัง
“ปี๊ด! ทีมชาติญี่ปุ่นขอเวลานอก”
หลังจากเห็น ไมกาห์ คริสเตนสัน และ แมตต์ แอนเดอร์สัน ลงสนาม โค้ชฮิบาริดะ ก็ขอเวลานอกทันที
แม้แต่ผู้ชมก็ยังดูออกว่า ถึงจะอยู่ในทีมชาติสหรัฐอเมริกา แต่ฝีมือของสองคนนี้ก็ยังโดดเด่นเป็นพิเศษ
“พวกเราจะชนะได้จริงๆ เหรอ?” คำพูดที่เต็มไปด้วยความสงสัยและความไม่แน่ใจเช่นนี้ เริ่มดังขึ้นในหมู่ผู้ชม
บรรยากาศทั่วทั้งสนามแข่งราวกับถูกปกคลุมด้วยเงามืดอย่างเงียบงัน ทุกคนต่างซุบซิบพูดคุยกันถึงสถานการณ์บนสนาม เสียงตะโกนและเสียงเชียร์ที่เคยดังกึกก้องก็ค่อยๆ แผ่วเบาลง ราวกับความมั่นใจในใจของพวกเขากำลังสลายหายไปทีละน้อย
ฮิบาริดะ ฟุคิ ขมวดคิ้วแน่น อันที่จริงผลงานของเหล่านักกีฬาถือว่าทำได้ดีกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากแล้ว
การบุกที่มี คาเอเดฮาระ ไทจิ เป็นผู้นำนั้นได้ผลจริงๆ การจัดการเกมรุกและเกมรับในส่วนของการรับบอลของทั้งทีมก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย ทว่า ในตำแหน่งมิดเดิลบล็อกเกอร์นั้น ช่องว่างระหว่างญี่ปุ่นกับสหรัฐอเมริกามันห่างชั้นกันเกินไป
การแข่งขันเซ็ตแรกใกล้จะจบลง บล็อกของทีมชาติสหรัฐอเมริกาเริ่มสร้างความคุกคามให้กับตัวตบของทีมชาติญี่ปุ่นทีละน้อย ในขณะที่ญี่ปุ่นทำได้เพียงแค่พยายามอย่างหนักในเรื่องของการรับบอล
แม้ว่าทั้งสองอย่างจะเป็นวิธีหยุดยั้งการทำคะแนนของฝ่ายตรงข้าม แต่เมื่อเทียบกับการรับบอลแล้ว อันที่จริงการบล็อกก็คือรูปแบบการบุกอีกรูปแบบหนึ่ง สถานการณ์การแข่งขันจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเอนเอียงไปในทิศทางที่เป็นเปรียบต่อทีมชาติสหรัฐอเมริกา