เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 422 นี่มันแน่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?
"ถึงจะบอกว่าเพื่อกระชับความสัมพันธ์ ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องจัดให้อยู่ห้องพักเดียวกันเลยนี่นา!"
การเข้าค่ายฝึกซ้อมเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ในครั้งนี้ สมาคมวอลเลย์บอลได้จัดเตรียมห้องพักแบบสี่คนต่อหนึ่งห้องภายในโรงยิมไว้ให้แก่เหล่านักกีฬา
ไม่รู้ว่าเป็นการจัดเตรียมด้วยเหตุผลอะไร คาเอเดฮาระ ไทจิ, นากาโมริ ไดกิ, ซาคูสะ คิโยโอมิ และโคโมริ โมโตยะ ถึงได้ถูกจัดให้อยู่ในห้องเดียวกัน
"ฮ่าๆ ขอโทษทีนะ พอดีคิโยโอมิเขารักความสะอาดไปหน่อยน่ะ" โคโมริ โมโตยะพนมมือเข้าหากัน คิ้วกลมๆ ของเขาเลิกขึ้นเลิกลง
นากาโมริ ไดกิอดไม่ได้ที่จะกลอกตาบน
"นั่นเรียกว่าหน่อยเหรอ?! ปาไปยี่สิบนาทีแล้วนะ! เขายังทำความสะอาดอยู่ข้างในอยู่เลย! แถมฉีดน้ำยาฆ่าเชื้อเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย! กลิ่นคลุ้งไปทั้งทางเดินแล้วนะเฮ้ย!"
คาเอเดฮาระ ไทจิเองก็เอามือปิดจมูกแล้วหลบไปยืนอยู่ไกลๆ เดิมทีคิดว่าไม่ต้องทำความสะอาดเองก็น่าจะสบายขึ้นหน่อย แต่ดูจากตอนนี้แล้ว ตัวเองคงคิดง่ายเกินไปจริงๆ
"ไดกิจัง อย่าเพิ่งใจร้อนสิ น่าจะใกล้เสร็จแล้วแหละ" โคโมริ โมโตยะพูดอย่างกระตือรือร้น "พรุ่งนี้ฉันเลี้ยงแฮมเบอร์เกอร์นายเอง แถวนี้น่ะฉันคุ้นเคยดีเลยนะ"
"นี่ เจ้าพวกเซโจสองคนนั้นน่ะ"