เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 418 คาเอเดฮาระ ไทจินั้นพิเศษ
“เพิ่งจะมาเอาตอนนี้งั้นเหรอ? เทิร์นเสิร์ฟของเขามาถึงแล้ว”
คาเอเดฮาระ ไทจิยืนอยู่บนเส้นเสิร์ฟอย่างสบายๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มของเขาอบอุ่นดั่งแสงตะวัน
เพียงแต่ความอบอุ่นและความมั่นใจนี้ไม่ได้ส่งผ่านไปยังฝั่งของคาโมเมะไดเลย แตกต่างจากท่าทางที่ผ่อนคลายของคาเอเดฮาระ ไทจิ บรรยากาศของคาโมเมะไดนั้นตึงเครียดและกดดัน สมาชิกในทีมทุกคนกลั้นหายใจเพื่อรอรับลูกเสิร์ฟของเขา
“ปรี๊ด!” เสียงนกหวีดให้สัญญาณเสิร์ฟดังขึ้น
คาเอเดฮาระ ไทจิโยนลูกวอลเลย์บอลขึ้นไปในอากาศเบาๆ ก้าววิ่งเทกตัวกระโดดและตบลูกอย่างใจเย็น กระบวนการทั้งหมดดูผ่อนคลายและไหลลื่น ไม่มีท่วงท่าส่วนเกินแม้แต่นิดเดียว
“ปัง!”
จัมป์โฟลตเสิร์ฟ!
สำหรับผู้เล่นอย่างคาเอเดฮาระ ไทจิ เมื่อเทียบกับจัมป์โฟลตเสิร์ฟที่เน้นการเปลี่ยนทิศทางและมีความเร็วค่อนข้างช้าแล้ว เห็นได้ชัดว่าพาวเวอร์จัมป์เสิร์ฟนั้นมีอันตรายมากกว่าและให้ผลลัพธ์ที่ตรงไปตรงมากว่า
เบสโช คาซุโยชิ คาดไม่ถึงเล็กน้อย แต่ก็ยังตั้งหลักได้มั่นคง สายตาจ้องเขม็งไปทางทิศที่ลูกบอลลอยมา ร่างกายโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย สองมือเตรียมพร้อมสำหรับการรับลูก