เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 393 เงื่อนไข
“อะไรนะ? เขาตั้งใจงั้นเหรอ?”
จนกระทั่งถึงช่วงพักระหว่างเซ็ต สมาชิกทีมอิจิบายาชิถึงได้เห็นคะแนนของคาเอเดฮาระ ไทจิในเซ็ตแรก คะแนนที่ทุกคนทุ่มเทสุดกำลังรวมกันกลับไม่เท่ากับคะแนนที่เขาทำได้เพียงคนเดียว
โค้ชทามากาวะไม่ได้ปิดบังเรื่องนี้ แม้จะรู้ว่ามันอาจทำให้ลูกทีมรู้สึกบั่นทอนจิตใจอย่างหนักก็ตาม
เวลาแห่งการท้าทายอย่างกล้าหาญได้จบลงแล้ว ในเวลานี้การมองเห็นความห่างชั้นของทั้งสองฝ่ายอย่างชัดเจนย่อมทำให้สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่เรียกว่า ‘
ความสิ้นหวัง’ ได้อย่างง่ายดาย
การแข่งขันยังไม่จบ ต่อจากนี้จะคาดหวังหรือหลีกหนี โค้ชทามากาวะอยากเห็นทางเลือกสุดท้ายของลูกทีม
“ทั้งที่ยืนอยู่บนสนามเดียวกันแท้ๆ แต่เส้นทางที่เรากับเซโจเดินดูเหมือนจะต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยนะ” ยาสุอิ จุนอิจิอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมายืดยาว
ฮานิว ยูกิมิตสึใช้มือขยี้หน้าตัวเองแรงๆ แล้วพูดว่า “ฉันนึกว่านายจะพูดอีกว่านี่คือความห่างชั้นระหว่างคนธรรมดากับอัจฉริยะซะอีก”
“ฮ่าฮ่า” ยาสุอิ จุนอิจิยิ้มขื่นอย่างจนใจ “นั่นมันเพิ่งโดนคนอื่นสั่งสอนมาหมาดๆ ไม่ใช่รึไง”