กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 340 เปรียบเทียบ
“ฉัน” อารากิ โคเซย์ที่เพิ่งจะเกิดอารมณ์พลุ่งพล่านอย่างรุนแรงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ดูการแข่งขันนัดนี้ แทบจะอดใจไม่ไหวจนอยากสบถคำหยาบออกมา
ดูเหมือนจะเป็นการช่วยลูกที่จนตรอกไปแล้วชัดๆ พูดตามตรงแค่จะรุกกลับไปโดยไม่โดนทำแต้มสวนได้หรือเปล่าก็ยังเป็นปัญหาเลย “หมอนี่มันสัตว์ประหลาดหรือไง?” มัตสึโอะ ซาโตชิกุมหัวใจตัวเอง “หมอนี่มันต้องเป็นสัตว์ประหลาดแน่ๆ!”
การบุกทะลวงที่เริ่มจากนอกเส้นหลัง พุ่งข้ามเหนือน่านฟ้าของทั้งสนาม ไปตกลงตรงเส้นหลังของอิทาจิยามะอย่างแม่นยำ
นี่มัน “ซูเปอร์เพลย์” ชัดๆ!!!
“เขาคิดอะไรอยู่ แล้วเขาไปเอาความกล้ามาจากไหนกันล่ะเนี่ย?!”
เสียงเชียร์จากข้างสนามเงียบกริบลงไปในทันที พวกเขาพบว่าเสียงเชียร์ที่เดิมทีตั้งใจจะส่งให้อิทาจิยามะ กลับกลายเป็นแรงผลักดันให้กับคาเอเดฮาระ ไทจิไปเสียแล้ว
คาเอเดฮาระ ไทจิยื่นนิ้วชี้ออกไป ชี้ไปทางซาคูสะ คิโยโอมิช้าๆ ก่อนจะงอแขนแล้วชูนิ้วชี้ขึ้น
เพียงแค่ลูกเดียวก็สามารถจัดการกับเทิร์นเสิร์ฟของซาคูสะ คิโยโอมิได้แล้ว ตอนนี้เซโจกับอิทาจิยามะห่างกันแค่แต้มเดียว!
“รุ่นพี่ยาฮาบะ รับได้สวยมากเลยครับ” คาเอเดฮาระ ไทจิยื่นมือไปดึงเขาขึ้นมา